نیترات نقره

نیترات نقره، ترکیب شیمیایی سوزاننده، به عنوان یک ضد عفونی کننده، در تهیه صنعتی سایر نمک های نقره و به عنوان یک معرف در شیمی تجزیه مهم است. فرمول شیمیایی آن AgNO3 است. نیترات نقره که روی پوست و غشاهای مخاطی اعمال می شود، به صورت چوبی به عنوان ماده سوز آور قمری (یا مداد سوزاننده) و یا در محلول های 0.01 درصد تا 10 درصد نیترات نقره در آب استفاده می شود.

کاربرد نیترات نقره

چوب برای از بین بردن زگیل و بافت دانه بندی و برای سوزاندن زخم ها و زخم ها استفاده می شود. محلول های بسیار رقیق قابض و ضد عفونی کننده ملایم هستند. محلول 1 یا 2 درصد در برابر باکتری های گونوکوک موثر است. و ممکن است برای اطمینان از کوری ناشی از سوزاک روی چشم نوزادان تازه متولد شده استفاده شود.

نیترات نقره خالص یک واسطه در تهیه سایر نمک های نقره از جمله ترکیبات نقره کلوئیدی مورد استفاده در پزشکی و هالیدهای نقره موجود در امولسیون های عکاسی است. در شیمی تجزیه، از محلول‌های آبی این ماده در تعیین حجمی هالیدها، سیانیدها و تیوسیانات‌ها و همچنین برای تشخیص عوامل کاهنده و کاتیون‌های اسیدهای مختلف که نمک‌های نامحلول نقره را تشکیل می‌دهند، استفاده می‌شود.

نحوه ی ساخت

این ماده با حل کردن نقره در اسید نیتریک به مقدار زیاد ساخته می شود. در صفحات شفافی که در دمای 212 درجه سانتیگراد (414 درجه فارنهایت) ذوب می شوند، متبلور می شود. حلالیت در 20 درجه سانتیگراد (68 درجه فارنهایت) 222 گرم در هر 100 گرم آب است. به طور متوسط در الکل های متیل و اتیل و به میزان کمتری در حلال های آلی مختلف دیگر حل می شود. نیترات نقره وقتی تا حدود 320 درجه سانتیگراد (608 درجه فارنهایت) گرم می شود، اکسیژن را از دست می دهد. و به این ترتیب نیتریت نقره را تشکیل می دهد. در حرارت قرمز، نقره تشکیل می شود.

خطرات نیترات نقره

مصرف این ماده باعث دردهای شدید شکمی، استفراغ و اسهال و ایجاد گاستروانتریت می شود. درمان شامل تجویز خوراکی محلول های نمک معمولی، شیر (یا سفیده تخم مرغ و آب) و صابون در آب برای محافظت از غشاهای مخاطی مری و معده و رسوب یون های نقره آزاد سمی به صورت کلرید نقره است.