تاریخچه دستگاه اورسات

لویی هنگیست اورسات در پاریس متولد شد. پدرش یک تولید کننده مواد شیمیایی بود. لویی وارد دانشکده پلی‌تکنیک شده و در سال 1855 فارغ‌التحصیل شد. او مهندس شد که به حساب خود کار می‌کرد و در کار بالا بردن بخار و موتورها مشغول شد. او از پیامدهای کارآیی نسبت سوخت/هوا، هوایی که منجر به اتلاف گرما در گازهای داغ خروجی می‌شود، و سوخت اضافی که منجر به تشکیل مونوکسید کربن و از دست دادن گرمای بالقوه سوخت می‌شود، آگاه شد. همین منجر به اخراع دستگاه اورسات شد

او دستگاهی را توسعه داد که اکنون به نام دستگاه اورسات یا دستگاه آنالیز گاز، برای آنالیز گازهای خروجی اگزوز شناخته می شود. او با این اختراع حق امتیاز بریتانیا (شماره 1853) را به دست آورد.

دستگاه اورسات در کشور انگلیس درسال 1873 توسط لوئیز اورسات اختراع شد. او این دستگاه را جهت تجزیه و تحلیل گازهای خروجی کوره ها اختراع کرد. به طور کلی این دستگاه میزان گاز های اکسیژن، مونواکسید کربن و دی اکسید کربن موجود در یک نمونه گازی توسط مواد جاذب را مشخص می کند.

اجزای دستگاه اورسات

این دستگاه شامل، بطری هم سطح کننده، سه عدد پیپت جذب که حاوی موادی جهت جذب هر یک از گازها هستند، شیر کنترل کننده که در آن از پیپت های جذب اعمال شده، بورت گاز و شیر سه طرفه جهت خرج گاز است. مواد شیمیایی که قابلیت جذب این سه گاز را دارند، شامل پتاسیم هیدروکسید(جذب گاز دی اکسید کربن)، پیروگالل الکالاین(جذب گاز اکسیژن) و کلرید مس امونیاکی(جذب مونواکسید کربن) می باشند.