مبرد حبابدار

مبرد در قرن 18 توسط یوهان گادولین اختراع شد. مبردها به طور معمول در عملیات آزمایشگاهی مانند تقطیر، رفلاکس و استخراج استفاده می شوند. ساده ترین و قدیمی ترین مبرد فقط یک لوله طولانی است که بخارها از طریق آن هدایت می شوند و هوای بیرون خنک کننده را فراهم می کند. طراحی بهبود یافته اجازه می دهد تا ظرفیت متراکم بیشتر شود معمولاً یک مبرد دارای یک لوله یا محفظه بیرونی جداگانه است که از طریق آن آب یا مقداری سیال دیگر به گردش در می‌آید تا خنک‌سازی مؤثرتری ارائه دهد. مبردهای آزمایشگاهی معمولاً برای مقاومت شیمیایی، سهولت در تمیز کردن و نظارت بصری بر عملکرد از شیشه ساخته می شوند. به طور خاص، شیشه بوروسیلیکات برای مقاومت در برابر شوک حرارتی و حرارت ناهموار توسط بخار متراکم به کار می رود. برخی از مبرد ها برای عملیات اختصاصی مانند تقطیر آب ممکن است از فلز ساخته شوند.